Ga direct naar inhoud

Ina werd na haar pensioen wereldkampioen powerliften

Meer dan tien jaar geleden was ik nog docent maatschappelijk werk en keek ik er vooral naar uit om helemaal niets meer te moeten na mijn pensioen. Ik had nooit gedacht dat ik wereldkampioen powerliften zou worden – ik wist niet eens wat dat was.

Ik ben ondertussen zo’n tien jaar met pensioen en ik moet inderdaad helemaal niks meer. Dat betekent niet dat ik niks doe. Ik sta vijf keer per week twee uur in de sportschool en stap elke ochtend om half zes uit bed om drie minuten in een koelcel te gaan staan. Daar is het -110 graden Celsius. Deze cryotherapie helpt me sneller herstellen, ik heb eigenlijk nooit spierpijn. Ik ben nu op mijn 72e sterker en gezonder dan ooit. Dat is allemaal te danken aan mijn nieuwe bestaan als powerlifter, dat geheel onverwachts tot stand is gekomen.

Een onverwachte mentor

Vóór ik met pensioen ging deed ik aan joggen, maar toen ik niet meer hoefde te werken besloot ik naar de sportschool te gaan. Ik wist toen nog niet dat fit zijn veel meer behelst dan ‘niet ziek zijn’ en wilde simpelweg de kwalen op afstand houden. Iedereen om me heen had nieuwe heupen nodig. Daar had ik zelf niet zo’n zin in.

Mijn coach zeurde niet over de dingen die ik niet meer kon, maar keek juist naar de mogelijkheden.

In de sportschool werd ik aangesproken door mijn toekomstige coach Jinga. Zij was een van de weinigen die me begroette en ze gaf aan dat ze me wilde trainen. Eerst voelde ik weerstand, ik vond het prima om een beetje in m’n eentje te knallen, maar toen vertelde ze dat ze een oud-topsporter was. Haar instelling haalde me over om met haar te trainen: Jinga zeurde niet over de dingen die ik niet meer kon door mijn versleten knieën, maar keek juist naar de mogelijkheden. Ze werd mijn coach en het was haar idee dat ik zou gaan powerliften. Heel veel zweet, zware trainingen en kwalificaties later stonden we in 2018 op het WK in Calgary in Canada. Mijn tegenstanders hadden het nakijken. In 2019 verbrak ik op het WK in Zweden mijn eigen records.

Verborgen talent

Ik had geen idee dat ik hier talent voor had, maar Jinga zag het blijkbaar – ik voelde dat ze in me geloofde. Mijn aanleg zal wel deels genetisch zijn. Ik had er nooit echt bij stilgestaan, maar mijn vader was ook beresterk. Ik weet nog dat wanneer hij deuren opendeed, hij soms de hele deurklink eruit trok. Ik heb ook veel discipline meegekregen van anderen. Mijn vader was marinier, mijn huisgenoot is een oud-commando. Die geven nooit op.

Mensen zeggen vaak dat ze het bijzonder vinden dat ik het elke dag kan opbrengen om ’s ochtends vroeg in het Freezlab te gaan staan. Ik vind het op mijn beurt bijzonder dat hele volksstammen dagenlang op de bank kunnen zitten. Misschien sta ik wel wat anders in het leven dan de gemiddelde pensionado. Ik denk dat de meeste dingen mogelijk zijn, ongeacht je leeftijd. Ik ben altijd optimistisch geweest. Ik heb een vriendin die tegen de tachtig loopt. Zij heeft ook net een nieuwe heup gekregen en ze reist door Thailand en India. Waarom zou dat niet kunnen? Ik zie het verschil tussen oudere en jongere mensen niet zo. Ik sport met een vriendin van 22. Wat zij niet weet, weet ik. Wat ik niet weet, weet zij.

Ik zie het verschil tussen oudere en jongere mensen niet zo.

De kracht van optimisme

Onlangs sprak ik een wetenschapper die onderzoek deed naar honderdjarigen. De mensen die zij onderzocht waren nog bijzonder actief. Ze bridgeden nog, of ze lazen veel, ze bleven in ieder geval bij de les. Al die honderdjarigen die niet dement zijn, hebben volgens die wetenschapper iets heel optimistisch over zich. Het is niet zo dat die mensen geen ellende hebben gekend. Ze zien alleen in dat je nergens komt als je daarin blijft hangen.

Ik ben zelf begonnen met hardlopen toen ik mijn zoon verloor aan leukemie. Ik was al weduwe, dus ik moest echt iets vinden om mijn zinnen te verzetten. Ik begon in een groepje met drie andere mensen. Die waren na een paar weken weg, maar zelf ben ik eigenlijk nooit gestopt.

Nog lang niet uitgedroomd

Ik zou tegen iedereen zeggen: ga bewegen, het levert meer op dan je je voor kan stellen. Je bent scherper, hebt meer energie en je wordt er mentaal stabieler van.

Ga wandelen, ga fietsen, hou je hoofd actief. We leren nergens om écht voor ons lichaam en geest te zorgen. We gaan wel direct met onze auto’s naar de garage als er iets rammelt, maar als je niet goed in je vel zit, is er ook werk aan de winkel. We hebben zelf ook APK-keuringen en onderhoud nodig.



De kunst van kiezen

In onze podcastserie 'De kunst van kiezen' helpen we je met keuzes maken waar je gelukkiger van wordt. Samen met psychologen en gedragswetenschappers duiken we in de levens van mensen die een radicale keuze maakten. Hoe deden ze dat en wat kunnen we ervan leren?

Luister naar de podcasts