Ga direct naar inhoud

Paul Pollock: de aanhouder wint

23 maart 2020

De Ierse atleet Paul Pollock verbeterde in december in Valencia zijn PR op de marathon met meer dan vijf minuten. De 33-jarige atleet vertelt over zijn lange en uitdagende weg naar dat moment.

‘Als je de eerste keer er niet in slaagt, probeer het dan opnieuw’ is een motto dat Paul Pollock op het lijf is geschreven.

Begin 2017 liep de Ierse atleet een PR op de marathon van 2:15:30 in het Japanse Oita, maar daarna kampte hij met allerlei blessures, waardoor hij zich helaas moest terugtrekken voor het WK in 2017, de Gemenebestspelen in 2018 en de marathon van Berlijn in 2019.

Maar ondanks tegenslagen bleef de 33-jarige atleet erin geloven en bij de marathon van Valencia in december volgde de erkenning. Hij haalde meer dan vijf minuten van zijn PR af en kwalificeerde zich met een baanbrekende 2:10:25 voor de Olympische Spelen in Tokio.

"Toen ik bij de finish de klok op 2:10 zag, was ik zo ontzettend opgelucht en blij. Het was zo onverwacht."

Aansluiten bij NN Running Team

Paul is een SEH-arts en maakte zijn debuut op de marathon in 2012. Hij kwam uit voor Ierland tijdens het WK in 2013, waar hij een respectabele 21e plaats veroverde. Tijdens de Olympische Spelen in Rio was hij niet topfit en ging hij als 32e over de finish.

In 2017 sloot hij zich aan bij het NN Running Team en bereidde hij zich intensief voor op het WK in Londen; de stad waar hij op dat moment ook woonde.

Hij zag het WK als een 'thuiswedstrijd'. Een labrumscheur in zijn heup speelde hem echter opnieuw parten en in mei moest hij vier weken rust houden. Daarna werd het een race tegen de klok om fit te zijn voor Londen.

“Ik had nog maar acht weken om in vorm te komen. Ik pushte mezelf te hard en een week voor het WK kreeg ik twee stressfracturen in mijn voet. Ik wist dat het riskant was om mezelf zo te pushen, maar het was heel vervelend dat ik niet aan het WK kon deelnemen.”

Zeldzame blessure

Later dat jaar was hij weer van de partij bij het EK cross en bereidde hij zich voor op de Gemenebestspelen in de Gold Coast.

Paul zag er niet tegenop om te moeten lopen in de hitte. Hij verheugde zich op zijn deelname aan de wedstrijd in Australië en was ervan overtuigd dat hij een podiumplek kon veroveren. Zijn voorbereidingen verliepen naar wens, maar een week voor de Gemenebestspelen ging het mis.

“Ik werd 's ochtends wakker en kon niet meer op mijn voeten steunen. Uit de MRI bleek dat ik een stressfractuur had van het sprongbeen (in het lagere enkelgewricht). De sportarts die mij behandelde zei dat deze blessure maar zelden voorkwam en dat hij het misschien maar zes keer eerder had gezien. Tot op de dag van vandaag weet ik niet wat de oorzaak is van die blessure.

Mijn trainingspartner Kevin Seaward werd vierde in de marathon in de Gold Coast. Ik was natuurlijk blij voor hem, maar ik was ook gefrustreerd omdat dat misschien mijn plek had kunnen zijn.”

Conditie opbouwen en nog een blessure

Slechts vier maanden later deed hij, ondanks het feit dat hij niet helemaal fit was, mee aan het EK in Berlijn om zijn land te helpen bij de teamcompetitie. Hij finishte als 47e in een bescheiden 2:23:26 en richtte toen zijn aandacht op 2019.

Om zijn fitheid weer op te bouwen richtte hij zich in de eerste helft van 2019 op de halve marathon. Hij deed in minder dan een maand mee aan drie wedstrijden op de 21,1 km als onderdeel van een competitie in Tsjechië. Hij presteerde goed en met zijn conditie ging het geleidelijk beter, maar in de aanloop naar de marathon van Berlijn gooide een blessure opnieuw roet in het eten.

“Het ging allemaal fantastisch. Ik was goed in vorm en ik ging ervoor om in Berlijn onder de 2:10 te lopen. Ik had gepland om midden augustus een wedstrijd van tien mijl in Nederland te lopen, maar twee dagen voor de wedstrijd kreeg ik last van mijn enkel. Dat bleek een stressfractuur te zijn van het derde metatarsaal.”

Voorbereidingsperiode marathon Valencia

Het zat de Ierse atleet weer niet mee. Hij moest zich terugtrekken voor de marathon van Berlijn en weer opnieuw beginnen. Drie weken lang fietste hij twee keer per dag op de hometrainer in zijn sportschool, voordat hij het hardlopen weer oppakte voor een verkorte voorbereidingsperiode van acht of negen weken in de aanloop naar de marathon van Valencia begin december.

Omdat hij niet optimaal fit was, was dit een zware klus. In deze periode liep Paul gemiddeld slechts zo'n 65 km per week en hij twijfelde ook of hij überhaupt wel aan Valencia moest deelnemen, maar Andy Hobdell, zijn coach, overtuigde hem dat het geen kwaad kon om het te doen.

Hij vestigde een PR en kwalificeerde zich voor de Olympische Spelen

Paul wist niet hoe zijn lichaam zou reageren, of zelfs of hij de wedstrijd wel helemaal zou kunnen uitlopen, maar werd aangenaam verrast. Hij sloot zich aan bij de groep die in het Olympische kwalificatietempo liep van 2:11:30 en naarmate de wedstrijd vorderde, realiseerde hij zich dat hij beter liep dan ooit.

“Het was zo'n wedstrijd waarbij ik niet dacht aan het lopen, maar gewoon genoot van de dag. Ik liep in een groep van zeven of acht atleten en de anderen zagen er moe uit en dat gaf me veel zelfvertrouwen. Toen de haas uit de wedstrijd ging, zette ik door en toen ik omkeek liepen er nog maar een paar atleten achter me. Vanaf dat punt liepen we ongeveer samen op naar de finish.”

Paul vestigde een geweldig nieuw PR, kwalificeerde zich voor de Olympische Spelen en liep de op een na beste Ierse tijd ooit op de marathon (na John Treacy die in 1984 zilver won op de Olympische Spelen). Deze spectaculaire prestatie wiste de herinnering uit van jaren van frustratie en teleurstellingen.

In het NN Running Team helpen we elkaar om het beste uit onszelf te halen

“Ik denk dat mijn lichaam helaas niet altijd opgewassen is tegen de training. In mijn carrière heb ik me voor 14 marathons aangemeld, maar kon ik er maar aan 7 meedoen. Maar ik wist dat ik het in me had om een goede wedstrijd te lopen en daarom heb ik doorgezet.”

De volgende stap wordt de Olympische Spelen in Tokio en Paul hoopt dat hij zich door zijn ervaringen tijdens de Spelen in Rio in 2016, nu wel zal kunnen bewijzen.

De meeste tijd traint hij solo in het Verenigd Koninkrijk, maar hij heeft ook een aantal keren met zijn teamgenoot van het NN Running Team Marius Ionescu uit Roemenië gelopen tijdens een trainingsblok in Portugal eerder dit jaar, en hij haalt veel inspiratie uit zijn teamgenoten bij het NN Running Team.

“Bij hardlopen is het zo dat je pas op je best kunt presteren als je een goed team om je heen hebt. Dat is ook de ethos binnen het NN Running Team waar iedereen elkaar helpt om het beste uit zichzelf te halen. Ik vind het fantastisch om onderdeel uit te maken van het team, zelfs op afstand. Ik voel me erg bevoorrecht.”

Bron: NN Running Team

Meer NN Running Team nieuws

Juichmoment

Bij de verschillende hardloopevenementen die wij ondersteunen krijgen lopers de kans een boomerang te maken met hun eindtijd. Deze kunnen zij direct delen met al hun supporters.

Meer informatie

Hardloopsupporter

Bij de Hardloopsupporter sturen familie en vrienden een aanmoedigingsvideo in voor hun marathonheld. Deze video’s zie je terug op grote schermen langs het parcours bij het het zwaarste punt.

Meer informatie

Pacing Team

Pacers zijn ervaren marathon lopers die in een strak tempo lopen en andere renners van adviezen kunnen voorzien. Wil jij een bepaalde tijd lopen? Loop dan bij één van onze events mee met onze Pacers.

Meer informatie

Smart Medal

Sinds november 2018 is Nationale-Nederlanden partner van Smart Medal; een gratis app voor hardlopers die dient als digitale prijzenkast en toegang geeft tot persoonlijke Running Story’s.

Meer informatie